تجربه زندگی در خانه شریفیها
مهندس فرشاد شریفی – گروه ویرا
Developed by Ariamedia Digital Agency
روایت شکلگیری یک مسیر متفاوت در معماری معاصر ایران
خانه شریفیها تنها یک پروژه مسکونی شاخص در تهران نیست؛ این خانه نقطه عطفی در مسیر حرفهای گروه ویرا و نمونهای ماندگار از همکاری آگاهانه میان کارفرما و معمار در معماری معاصر ایران است. تجربه زندگی در خانه شریفیها، مسیری را رقم زد که منجر به شکلگیری رویکردی نوین در اجرا، مدیریت پروژه و انتخاب معماری مدرن شد.
آغاز داستان؛ از معماری کلاسیک تا یک تصمیم جسورانه
پیش از اجرای خانه شریفیها، اغلب پروژههای اجراشده توسط کارفرما، پروژههایی با رویکرد کاملاً کلاسیک بودند. سلیقه شخصی نیز در همان چارچوب تعریف میشد؛ خانههایی با تزئینات پرکار، ستونهای بلند و فضاهایی متکی بر جزئیات کلاسیک.
در سال ۱۳۸۸ و همزمان با تصمیم برای ساخت یک منزل شخصی، همکاری با دکتر علیرضا تغابنی آغاز شد. در جلسات ابتدایی، خواستهها مبتنی بر همان نگاه کلاسیک مطرح شد، اما پس از ارائه کانسپت نهایی، مسیری کاملاً متفاوت پیش روی پروژه قرار گرفت؛ مسیری که با وجود تفاوت بنیادین با سلایق اولیه، از نظر کیفیت فضایی، منطق طراحی و آیندهنگری، بهقدری قانعکننده بود که تصمیم نهایی برای اجرای آن گرفته شد.
خانه شریفیها؛ پروژهای فراتر از یک ساختمان
اجرای خانه شریفیها با چالشهای متعددی همراه بود. این پروژه بهوضوح نشان داد که اجرای معماری مدرن، صرفاً با تغییر فرم و ظاهر ممکن نیست. بسیاری از تیمهای اجرایی در آن زمان، آمادگی لازم برای مواجهه با الزامات معماری مدرن را نداشتند.
در معماری کلاسیک، ضعفهای اجرایی اغلب با پوششهای تزئینی، نورپردازی یا جزئیات الحاقی پنهان میشوند. اما در معماری مدرن، ساختار، تأسیسات و حتی اجزای سازهای، بخشی از بیان معماری هستند. در خانه شریفیها، بخشهایی از اسکلت و تأسیسات بهصورت آگاهانه در معرض دید قرار گرفتند؛ موضوعی که نیازمند دقت، نظم و هماهنگی بیسابقه در اجرا بود.
تجربه اجرا؛ جایی که نگاه حرفهای شکل گرفت
همین چالشها باعث شد نگاه تازهای به مفهوم اجرا، تیمسازی و نقش نقشههای اجرایی شکل بگیرد. خانه شریفیها بهروشنی نشان داد که در پروژههای مدرن:
- نقشههای دقیق و دیتیلمحور حیاتی هستند
- تصمیمگیریهای اصلی باید پیش از شروع اجرا انجام شود
- واگذاری بخشهای کلیدی به سلیقه پیمانکار در انتهای کار، امکانپذیر نیست
این تجربه، ضرورت شکلگیری تیمی منسجم، متخصص و همسو با معماری مدرن را آشکار کرد؛ تیمی که بعدها هسته اصلی گروه ویرا را تشکیل داد.
از تجربه زندگی تا تولد گروه ویرا
زندگی در خانه شریفیها، فراتر از یک تجربه سکونتی بود. کیفیت فضا، نحوه تعامل بنا با فصلها و پاسخ معماری به نیازهای روزمره، باعث شد تصمیمی جدی گرفته شود: تمرکز کامل بر معماری مدرن و معاصر، با وجود تمام دشواریهای اجرایی آن.
از سال ۱۳۸۸ به بعد، پروژههایی که با همین تیم مهندسی و مدیریتی اجرا شدند، موفق به کسب جوایز معتبر معماری در ایران و سطح بینالمللی شدند. پروژههایی مانند آریوچوب و سدروس، که هرکدام بهعنوان نمونههای شاخص معماری معاصر ایران شناخته میشوند، ادامه منطقی مسیری بودند که از خانه شریفیها آغاز شد.
نقش کارفرما در شکلگیری معماری ماندگار
تجربه خانه شریفیها نشان داد که کارفرما در پروژههای معماری، صرفاً تأمینکننده بودجه نیست. تصمیمگیری آگاهانه، پذیرش ریسک و اعتماد به فرآیند طراحی، نقشی تعیینکننده در خلق معماری ماندگار دارند.
گروه ویرا، بر پایه همین نگاه شکل گرفت؛ نگاهی که معماری را نتیجه همکاری فکری میان کارفرما، معمار و تیم اجرا میداند، نه محصولی صرفاً ساختهشده.
