Developed by Ariamedia Digital Agency
پروژه «اتاق شکار» روایتی است از گسترش یک فضای مدفون در زمین؛ فضایی که پیشتر کاربری محدود و گهگاهی داشت و امروز به بستری چندمنظوره برای تجربهی سکوت، طبیعت و زیستن در باغ تبدیل شده است. این پروژه در امتداد بازسازی ویلای لانک شکل گرفت و با تمرکز بر احیای ظرفیتهای پنهان سایت، به یکی از شاخصترین مداخلات مجموعه بدل شد.
ایده اولیه | از یک غار نیمهمدفون تا فضایی برای مکث
در گوشهای از باغ، در محل اختلاف تراز ناشی از شیب زمین، اتاقی نیمهمدفون با حداقل بازشو به سمت رودخانه قرار داشت. این فضا که پیشتر احتمالاً انبار یا پناهگاهی موقت بود، ظرفیت بالایی برای تبدیلشدن به مکانی دنج و مستقل داشت.
در جریان گفتگوهای شکلگرفته میان تیم طراحی و کارفرما، ایدهی خلق فضایی ساده، ساکت و آمیخته با باغ شکل گرفت؛ فضایی دور از هیاهوی ویلای اصلی، با هویتی مستقل و اتمسفری متفاوت. هدف، ایجاد محیطی برای خلوت، استراحت و تجربهی عمیقتر طبیعت بود.
استراتژی طراحی | گسترش به جای ساخت
در پروژه اتاق شکار، واژه «ساختن» جای خود را به «گسترش» میدهد. این فضا از بیرون افزوده نشده، بلکه از درون بسط یافته است.
مهمترین اقدام، حذف دیوار سنگی قدیمی و توسعه فضا برای جانمایی یک حوضچه آبگرم در دل زمین بود. این مداخله نیازمند طراحی سازهای فلزی برای نگهداری سقف و خاک بالای اتاق قدیمی شد. در ادامه، شبکهای از شاسیکشی فلزی به عنوان ساختار اصلی اجرا و با ورقهای فلزی بهعنوان پوشش نهایی تکمیل شد.
متریال فلز در این پروژه نقشی دوگانه دارد:
-
سازه و ساختار
-
بیان معماری و هویت بصری
آهن خام، با حفظ صراحت و صداقت متریال، در عین تمایز از بستر طبیعی، در آن حل میشود و گفتگویی میان طبیعت و ساختار انسانی شکل میدهد.
برنامه فضایی | تجربهای چندلایه در دل باغ
پروگرام پروژه بر پایهی فعالسازی سناریوهای متنوع حضور در باغ تعریف شد. در محدودهای فشرده اما یکپارچه، عملکردهای زیر در کنار هم قرار گرفتند:
-
حوضچه آبگرم همسطح با کف
-
پلتفرم نشیمن و استراحت
-
فضای پختوپز در فضای باز
-
آتشگاه برای گردهمایی
-
ارتباط مستقیم بصری و حرکتی با رودخانه
جابهجایی سکوی قدیمی کنار رودخانه بهانهای شد برای تعریف این ساختار جدید؛ فضایی که امکان استفاده فردی و جمعی را بهصورت همزمان فراهم میکند.
ارتباط با بستر | معماری ناپیدا
اتاق شکار از بالای سایت قابل مشاهده نیست. سقف آن همسطح زمین است و از ویلای اصلی دیده نمیشود. این ویژگی، پروژه را به نمونهای از «معماری ناپیدا» تبدیل کرده است؛ حضوری که هم هست و هم نیست.
از روبهرو تنها یک سطح ساده دیده میشود؛ سطحی که عمق آن در تاریکی فرو میرود، اما جهت نگاه از درون به بیرون تعریف شده است. نگاه از عمق اتاق عبور میکند، از سطح آب میگذرد و به رودخانه، درختان و باغ میرسد.
این فضا چیزی به باغ اضافه نکرده؛ بلکه آنچه را پیشتر وجود داشته، سازمان داده و بسط داده است.
احیای ظرفیتهای پنهان سایت
پروژه اتاق شکار نمونهای از رویکرد توسعهی درونزا در معماری است؛ مداخلهای حداقلی با بیشترین تأثیر فضایی. این پروژه نشان میدهد چگونه میتوان با حفظ بستر طبیعی، از ظرفیتهای پنهان یک زمین بهره گرفت و تجربهای متفاوت از سکونت و حضور در طبیعت خلق کرد.
این پروژه به کارفرمایی گروه ویرا اجرا شده و بخشی از نگاه این مجموعه به توسعهی فضاهای مسکونی با رویکردی کیفی، تجربهمحور و همزیست با طبیعت است.








