پروژه «رایا» تمرکز ویژه‌ای بر نحوه‌ی همنشینی واحدهای مسکونی در قالب یک ساختار آپارتمانی دارد. ایده‌ی اصلی طرح، بر پایه‌ی مداخله‌ای ساده اما تأثیرگذار شکل گرفته است؛ به‌گونه‌ای که در امتداد شمالی-جنوبی ساختمان، شکست حجمی ایجاد شده و دو بخش شمالی و جنوبی بنا با اختلاف تراز معادل نیم طبقه نسبت به یکدیگر قرار گرفته‌اند.
نتیجه‌ی این آرایش فضایی، شکل‌گیری یک لابی مرتفع و شاخص در قلب پروژه بوده است. به تبع این طراحی، به جای یک ساختمان سه‌واحدی با لابی مشترک، اکنون با دو بلاک مجزا مواجهیم: یک بلاک جنوبی با یک واحد مستقل و یک بلاک شمالی با دو واحد مجزا. این تصمیم طراحی، مزیتی قابل‌توجه محسوب می‌شود و با توجه به مقیاس و تایپولوژی پروژه، به‌عنوان یک دستاورد معمارانه‌ قابل‌تأمل ارزیابی می‌شود.
ابعاد شهری و فرمی این انتخاب نیز منجر به دستاوردهای فضایی مهمی شده است. با توجه به پایین‌تر بودن تراز همسایگی جنوبی، این شکستگی در حجم بنا، امکان تنظیم خط آسمان و تعدیل منظر گذر را فراهم کرده است.
از دیگر نتایج قابل توجه این تصمیم، طراحی بام با دو تراز مجزا است که امکان ایجاد تنوع فضایی و کارکردهای متفاوت را به‌طور هم‌زمان برای کاربران مهیا می‌سازد.
افزون بر این، هنگام بازتعریف فرم و نمای پروژه، این تفکیک حجمی موجب شد هر واحد سکونتی در قالب یک بلاک مجزا و متمایز در حجم نهایی بازنمایی شود؛ به‌گونه‌ای که سازماندهی فضایی واحدها به‌روشنی در کالبد پروژه قابل مشاهده و خوانش باشد.

کارفرما: گروه ویرا

دفتر طراحی معماری: پراگماتیکا – محمدرضا محبعلی